دکتر مهدی علیخانی عضو هیات مدیره انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا
در روز سوم آغاز عملیات طوفان الاقصی در بیان یکی از متغیرهای تعیین کننده این واقعه در مطلبی که با تیتر «بازی صهیونیستها با تصاویر جنگ» در ایرنا منتشر شد، گفتم:
« متغیر دیگر نوع انعکاس رسانه‌ای تحولات جنگ و تفاوت بازتاب وقایع روز اول و ادامه این عملیات است… این ماجرا شائبه‌ای ایجاد می‌کند که بخشی از فضای رسانه‌ای روز اول، در راستای شکل‌دادن به یک نگاه منفی نسبت به مقاومت فلسطین و ایجاد بستر مناسب برای پاسخ نظامی گسترده بوده است.»
باید خاطر خوانندگان این نوشته باشد که در کنار این رویکرد رسانه ای هدفمند از سوی رژیم اسرائیل، کار در داخل به جایی رسید که برخی مجریان صداوسیما از آغاز «سگ کشی» توسط مقاومت فلسطین نوشتند یا رسانه رسمی این سازمان کیکی با شمع هزار K شدن کشته ها را منتشر کرد.
به فاصله کوتاهی با پاسخ فوق العاده بی رحمانه و جنایات گسترده رژیم اسرائیل فضا تغییر کرد. به گونه ای که رسانه های رسمی ایران پی در پی به گزارش یک روزنامه اسراییلی استناد کردند که بخش قابل توجه تلفات انسانی این رژیم در روز اول عملیات الاقصی ناشی از اشتباه خود اسرائیل در هدف قرار دادن خودی ها به هنگام تعقیب نیروهای حماس و قسام بوده است، و در نتیجه آغاز کشتار و حملات گسترده و جنایتکارانه به غزه تنها یک بهانه به نام پاسخ متقابل است…..
روز گذشته هم در پی ادعای برخورد یک پهپاد (که اگر از سوی حزب الله بوده باشد نشان از بازسازی فوری توان بازدارندگی اش پس از حملات سنگین اخیر دارد) به اقامتگاه نتانیاهو بار دیگر یک موج خبری بی تدبیرانه در تعدادی از رسانه های رسمی و نیمه رسمی داخلی آغاز شد، آنهم در زمانی که این رژیم بارها مدعی واکنش قطعی به وعده صادق دو شده و به طور معمول نیز بی توجه به هر قاعده بین المللی ، هر هدف نظامی و غیرنظامی را برای خود مجاز می داند.
هدف دو موضع گیری رسمی دولت ایران در شب گذشته در قبال حمله پهپادی دیروز که از جانب سخنگوی وزارت امور خارجه و دفتر نمایندگی ایران در سازمان ملل صورت گرفت به وضوح این بود که ایران نقش و مسئولیتی در این حمله ندارد و پاسخ ایران قبلا در وعده صادق دو داده و تمام شده است.
این دو موضع گیری فارغ از تاثیرات عملی (و نه رسمی اش)، واکنشی به بازی جدید نتانیاهو با خبر و تصاویر حمله پهپادی برای مسئول نشان دادن ایران در این حمله و نیز برای مشروع نشان دادن و پیشبرد اهداف مدنظرش بود.
از صهیونیستها انتظاری جز این نیست، اما مشخص نیست این آشفتگی خبری هزینه ساز در نزد برخی رسانه های رسمی تا کی و کجا می خواهد ادامه پیدا کند و چه کسی مسئولیت پیامدهای آن را عهده دار خواهد شد!؟
